ธุรกิจของไทยรีประกันชีวิตเป็นการรับประกันต่อจากบริษัทประกันชีวิตในประเทศไทย (ceding company) ซึ่งทำให้ปัจจัยการเติบโตของบริษัท ส่วนหนึ่งถูกกำหนดจากนโยบายกับผู้ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งประกอบด้วย 2 ส่วนหลัก คือ
ดังนั้น ในฐานะที่ไทยรีประกันชีวิตเปรียบเสมือนกับกระดูกสันหลัง (Backbone) ของธุรกิจประกัน เราจึงมีแผนงานที่เพิ่มความสามารถในการรับงานเพื่อตอบสนองนโยบายของลูกค้า รวมถึงการให้ข้อมูลต่อหน่วยงานกำกับฯ ต่าง ๆ เพื่อเป็นการอ้างอิงแนวทางปฏิบัติของประเทศอื่นถึงการกำหนดนโยบายการเกณฑ์สัดส่วนขั้นต่ำการประกันภัยต่อในประเทศ เพื่อให้ธุรกิจในทุกภาคส่วนของประเทศไทยได้รับประโยชน์สูงสุดจากการทำ "การประกันภัยต่อ"

เมื่อพูดถึง "ประกันภัยต่อ" ธุรกิจของบริษัทเป็นเครื่องมือในการบริหารจัดการความเสี่ยงของธุรกิจประกันชีวิต ซึ่งจะช่วยสนับสนุนเสถียรภาพทางเศรษฐกิจและส่งเสริมการเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศ นอกจากนี้ ยังมีบทบาทที่สำคัญในการเพิ่มศักยภาพและขีดความสามารถในการรับประกันภัย (Capacity) ความมั่นคงทางการเงิน สภาพคล่องความเพียงพอของเงินกองทุน และช่วยให้บริษัทประกันชีวิตสามารถรับมือกับความผันผวนต่างๆ ที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตได้ ด้วยความสำคัญดังกล่าวจึงทำให้เกิดการพัฒนาโซลูชันของทำการประกันภัยต่อออกสู่ตลาดได้มากขึ้น และยังสนับสนุนการเข้าถึงบริการทางการเงินหรือบริการประกันภัย (Financial Inclusion) ของผู้เอาประกันจากการทำประกันภัย โดยผ่านกระบวนการที่บริษัทได้เข้าไปร่วมพัฒนาผลิตภัณฑ์และโซลูชั่นกับบริษัทประกันชีวิต (Non-Conventional Reinsurance) เช่นการออกแบบประกันชีวิตและสุขภาพให้แก่ผู้เอาประกันในราคาที่เหมาะสม (affordable insurance product) ก่อให้เกิดประโยชน์กับบริษัท และเสริมสร้างคุณภาพสังคม (Quality of Society) ให้กับสังคมไทย เพื่อให้บริษัทและสังคมเติบโตอย่างยั่งยืนไปพร้อมกัน

บริษัทพยายามที่จะบรรเทาความเสี่ยงโดยนำประเด็นความยั่งยืนมาพิจารณาในการตัดสินใจเกี่ยวกับการรับประกันภัยต่อตามกรอบการบริหารการประกันภัยต่อของบริษัท โดยถูกพัฒนาขึ้นจากมาตรฐานการกำกับดูแลธุรกิจประกันภัย (Insurance Core Principle : ICP) ของสมาคมผู้กำกับดูแลธุรกิจประกันภัยนานาชาติ(International Association of Insurance Supervisors : IAIS) และสอดคล้องกับหลักเกณฑ์ข้อกำหนดของสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยเพื่อสร้างความมั่นใจว่าบริษัทจะมีความสามารถในการปฏิบัติตามภาระผูกพันที่มีตามสัญญาประกันภัยต่อที่บริษัทมีต่อผู้เอาประกันภัยต่อได้ทั้งนี้ การบริหารและการควบคุมการเอาประกันภัยต่อ (Reinsurance) และการเอาประกันภัยต่อช่วง (Retrocession) ควรสอดคล้องและเหมาะสมกับกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจ เป้าหมายทางการเงิน นโยบายบริหารความเสี่ยง และระดับเงินกองทุนของบริษัท

ที่มา: สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย/สมาคมประกันชีวิตไทย และประมาณการของบริษัท